Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Φόρτωση...

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Κύριλλος και Μεθόδιος Οι φωτισταί των Σλάβων» του Κώστα Σαρδελης.


ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΕΝΑΣ ΚΑΙ ΕΝΑΣ ΓΕΡΟΝΤΑΣ..........


π.Νικόλαος Λουδοβίκος - Ο δρόμος της εμβάθυνσης του χριστιανού .


Συγκατοικώντας με τους Αγίους – Ιερουσαλήμ – Β” μέρος

Οδοιπορικό προσκυνητού, που ήλθε στα Ιεροσόλυμα το 1865. Ιατρού Νικολάου Σπυρίδωνος.






Οδοιπορικό προσκυνητού, που ήλθε στα Ιεροσόλυμα το 1865.

Ιατρού Νικολάου Σπυρίδωνος.



Η Ιερουσαλήμ είναι ολόγυρα φραγμένη-κτισμένη  με ψηλά τείχη, που λήγουν σε οδοντωτές και πριονωτές επάλξεις-κάστρα, με τέσσερες πολύ γνωστές μεγάλες πύλες,
στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Είναι όλη πετρόκτιστη, καλυμμένη με τρούλλους ή κουμπέδες, διαφόρων μεγεθών και εξογκώσεων. Μόνο οι πόρτες και τα παράθυρα είναι ξύλινα σε όλα τα κτίσματα.
Ο Ναβουζαρδάν, Αρχιστράτηγος του βασιλιά της Βαβυλώνας Ναβουχοδονόσορα, όταν κυρίευσε την Ιερουσαλήμ, γκρέμισε τα τείχη της ολόγυρα και κατέκαψε την πόλη και το παλάτι του βασιλιά "εν πυρί", με φωτιά, μας έλεγε ο ξεναγός μας. Φαίνεται ότι τότε η πόλη ήταν μάλλον ξυλόκτιστη, υπήρχε δε φυτεία πολύ μεγάλη κατά την Ιουδαική Σολομώντεια περίοδο.


Σήμερα ο Χείμαρρος των Κέδρων, στη Γεσθημανή, δεν έχει κανέναν κέδρο, και το Ορος των Ελαιών είναι ολόγυμνο και φαλακρό από την κορυφή μέχρι και τη βάση του. Στην κοιλάδα των Γιγάντων ή την κοιλάδα της Μονής του Προφήτη Ηλία, που πάμε για τη Βηθλεέμ της Ιουδαίας,η οποία ήταν κατάφυτη από συκαμινιές αναφέρεται, ότι ο Δαβίδ καιροφυλακτούσε στο πυκνό δάσος, για να επιτεθεί κατά των Φιλισταίων, εκεί λοιπόν δεν υπάρχει κανένα ίχνος ούτε δέντρου, ούτε καν έχει κάποιο θάμνο. Ολη η περιοχή είναι ολόγυμνη και ξερή.


Η ξυλεία των δένδρων, συκαμινιές και άλλα δέντρα ήταν άφθονη, σύμφωνα με την Αγία Γραφή. Πλήθος δασών υπήρχαν.
Το Ορος Σιών, η πλευρά του βορρά, η πόλη του βασιλέως του Μεγάλου, σήμερα μένει μόνο με το όνομα! Είναι μικρή, ξηρή, γυμνή, ηλιοκαμμένη, ανατολική πόλη που έχει καταπατηθεί από όλα τα έθνη. Οι περισσότεροι κάτοικοι είναι μουσουλμάνοι άραβες, χριστιανοί όλων των δογμάτων και όλων των αιρέσεων, που είναι λιγότεροι, και ακόμα πιό λίγοι Εβραίοι, οι οποίοι διακρίνονται από την περιβολή τους, από τα ρούχα που φοράνε. Οι Εβραίοι στρίβουν τις τρίχες που πέφτουν από τους κροτάφους τους, και κρέμονται δεξιά κι αριστερά σαν δύο έλικες (tire-bouchon). Στις γιορτές τους φοράνε στο κεφάλι κάλυμμα από δέρμα ζώου, ίσως ουράς αλεπούς, του οποίου οι σκληρές τρίχες, σαν ακτίνες, εξέχουν τριγύρω και φουντώνουν.
Το καθένα έθνος κατοικεί στη δική του συνοικία, οι μουσουλμάνοι στην μουσουλμανική, οι χριστιανοί στην χριστιανική, και οι Εβραίοι στην εβραική συνοικία. Και οι τρεις συνοικίες βρίσκονται εντός των τειχών των Ιεροσολύμων.
( συνεχίζεται...)

Παρατηρώ ότι αναφέρεται ο προσκυνητής στα Ιεροσόλυμα μόνον σε ό,τι υπάρχει και βρίσκεται εντός των τειχών, δηλαδή αυτήν που εμείς σήμερα λέμε Παλαιά Πόλη. Εξω από τα τείχη διαπιστώνω ότι δεν υπήρχε τίποτα, ούτε ζωή, ούτε κτίρια, ούτε βλάστηση, παρά μόνον ξεραίλα. Ιεροσόλυμα το 1865 ήταν μόνον η σημερινή Παλαιά Πόλη. Ενώ σήμερα στο 2016 η νέα Ιερουσαλήμ είναι πελώρια, τεράστια. Παλαιά και νέα Ιερουσαλήμ έχουν ξεπεράσει το ένα-ενάμιση εκατομύριο κατοίκους στις μέρες μας.
Επίσης γράφει ότι,κατά σειρά, οι πιο πολλοί κάτοικοι ήσαν οι μωαμεθανοί, κατόπιν οι χριστιανοί και τελευταίοι οι εβραίοι.
Σήμερα υπερτερούν οι εβραίοι, δεύτεροι οι μουσουλμάνοι και τρίτοι, πολύ λίγοι οι χριστιανοί,  0,7 τοις εκατό, σχεδόν τίποτα!
Λαβαίνουμε σπουδαίες πληροφορίες για τα Ιεροσόλυμα του 1865, σε σχέση με τα σημερινά Ιεροσόλυμα του 2016, οδεύοντας για 2017.
Από τη μιά χαίρεσαι και λαχταράς,
κι από την άλλη λυπάσαι και θλίβεσαι,...αλλά έχει ο Θεός!


ΕΚΕΙΝΟΣ γνωρίζει ακριβώς όλα τα γιατί.
Ρωτάγαμε τους παλαιούς γέροντες Αγιοταφίτες:
-Πως θα μας λυθούν όλα αυτά τα άπειρα γιατί;



-Θα μας απαντηθούν, έλεγαν, τα πιό πολλά στην άλλη ζωή!
Εκεί σαν σε κινηματογράφο θα μας παρουσιαστούν όλα ζωντανά μπροστά μας!


Τώρα μόνον σιωπή, μετάνοια και προσευχή.
Οχι λόγια πολλά!
Κομποσχοίνι και την ευχή μόνον!

Δόξα τω Θεώ,..και υπoμονη.

ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ.

Συγκατοικώντας με τους Αγίους – Ιερουσαλήμ – Α”

'' ΤΟ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΤΗΣ ΑΙΘΕΡΙΑΣ ''


ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΥΣ ΠΟΤΑΜΟΥΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ - ΕΥΦΡΑΤΗΣ ΚΑΙ ΤΙΓΡΗΣ: ΟΙ ΠΟΤΑΜΟΙ ΤΗΣ ΕΔΕΜ KAI TOY ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ. ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ

Κυριακή, 25 Σεπτεμβρίου 2016

Οδοιπορικό στα Ιεροσόλυμα (1865)..ΠΑΤΗΡ ΙΓΝΑΤΙΟΣ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΤΩΝ ΠΟΙΜΕΝΩΝ.





Οδοιπορικό στα Ιεροσόλυμα (1865)...συνέχεια.

Εξω από το μοναστήρι του Αγίου Δημητρίου που μέναμε (μέσα στα Ιεροσόλυμα), χτιζόταν Νοσοκομείο του Πατριαρχείου. Ηταν σε ευρύχωρη θέση, και παντού γύρω του ήσαν χωράφια σπαρμένα με κριθάρι για τα ζώα του μεγάλου Μοναστηρίου. Εκεί ήταν και ο σταύλος του Πατριαρχείου. Απέναντι από τη μονή του Αγίου Δημητρίου είχε τελειώσει και το κτίριο του Παρθεναγωγείου. Ο φίλος Καλλίνικος μας έλεγε ότι ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Κύριλλος ήταν πολύ φιλόμουσος και δραστήριος, ότι είχε ανοίξει την Θεολογική Σχολή στο Μοναστήρι του Τιμίου Σταυρού (έξω από τα Ιεροσόλυμα). Εκτισε Παρθεναγωγείο και ετοίμαζε και Νοσοκομείο, και ότι είχε σταματήσει η οικοδομή αυτού για καιρό, επειδή η Βλαχία έκανε κατάσχεση των μοναστηριακών εισοδημάτων, αλλά ότι με τις συνδρομές και εράνους των Αγιοταφιτών πατέρων θα τελειώσει τελικά.(...πόσος κόπος για τους τότε αγιοταφίτες;...!)


Ο Καλλίνικος πριν δύσει ο ήλιος μας πήγε έξω από την Πύλη του Δαβίδ ή Πόρτα της Γιάφφας, όπου ήταν ερημιά και απόλυτη ησυχία, και μόνον χαντάκια και τάφροι περίζωναν τις βάσεις του μεγάλου φρουρίου του Δαβίδ. Μας έδειξε το μέρος, όπου ο πορτάρης της πύλης αυτής, που ονομαζόταν Καδούρα( η πύλη), στεκόταν στο χείλος του χαντακιού και έβαζε την αριστερή του παλάμη στο αυτί του κάθετα, για να δυναμώσει τη φωνή του, κατά το σύστημα των ιμάμιδων πάνω στους μιναρέδες, και έκραζε μεγαλόφωνα, σαν τηλεβόας, ότι θα κλείσει η πόρτα της πόλης και ότι πρέπει να συμμαζευτούν όλοι μέσα πριν τη δύση του ήλιου.


Ο μόνος, που καθυστερούσε συνήθως και ερχόταν τελευταίος από τη πόρτα της Πύλης ήταν ο αρχιμανδρίτης Νικηφόρος ο Κρητικός, ο οποίος αγόρασε δυτικά των Ιεροσολύμων, πέρα από τον χείμαρρο Γεών, όλη τη περιοχή που πήρε το όνομά του, την Νικηφορία. Εκεί φύτευε δέντρα, ελιές, συκαμινιές, και πολλές τριανταφυλλιές, εξημερώνοντας τον τόπο με τη καλλιέργεια. Ηταν γεμάτη όλη η περιοχή από  τριανταφυλλιές που σκόρπαγαν ευωδία θαυμάσια σε όλο τον αέρα κατά την άνοιξη. Το μέρος εκείνο έμοιαζε με όαση στη μέση ξηρής και άγριας ερημιάς. Δεν είναι δε καθόλου παράξενο ότι όλη η περιφέρεια αυτή και ιδιαιτέρως το όρος Σιών ονομάστηκε Ιεβούς από την μεγάλη του ξηρασία, από την εβραική λέξη γιάπες, που σημαίνει ξηρός.
Τα πάντα γύρω ήσαν ξερά, άνυδρα, φαλακρά, καμμένα από τον ήλιο.


Εξω από την Πύλη του Δαβίδ βρισκόντουσαν μεγάλα χαντάκια, τάφροι και σωροί σκουπιδιών των Ιεροσολύμων. Εκεί πέταγαν τα χώματα και τις πέτρες από την ανακαίνιση που γινόταν του Τρούλλου του Ναού της Αναστάσεως. Δεν υπήρχε κανένα ίχνος περιποιημένης οδού για τις άμαξες, κανένα σημάδι τροχού από κάρο. Δεν φαινόταν πουθενά σημάδι δρόμου που να κύλισε άμαξα από την εποχή του Σολομώντα, ο οποίος είχε χιλιάδες άμαξες, όπως μας αναφέρει ο φίλος μας Καλλίνικος, και πολλά αμαξοστάσια και σταύλους.
Εξω από την πόλη δεν υπήρχε κανένα κτίριο, εκτός από κάποιες Ρωσσικές οικοδομές που είχαν ξεκινήσει τότε να χτίζονται.
Τα πάντα ήσαν μιά άνυδρη έρημος.
(συνεχίζεται...)



Για όσους έχουν εικόνα, δηλαδή έχουν έλθει στα Ιεροσόλυμα και γνωρίζουν την περιοχή καλά, είναι θαυμαστά όλα αυτά όσα γράφει στο οδοιπορικό του στην Ιερουσαλήμ, ο γιατρός Νικόλαος Σπυρίδων, το 1865. Εγώ προσωπικά μένω άφωνος, από την τεράστια αλλαγή στα πάντα. Κλείνω τα μάτια...και ταξιδεύω στο τότε.


Τα βλέπω όλα έτσι όπως ακριβώς τα περιγράφει.
Ακόμα και τα άσχημα τα βλέπω όμορφα, νοσταλγικά, ακόμα και τα σκουπίδια έξω από την Πύλη της Γιάφφας, του Δαβίδ, ακόμα και την ερημιά, την διψασμένη άνυδρη γη, τη φτώχεια, τη κακομοιριά, τα πάντα!
Ω Ιερουσαλήμ ατέλειωτη!
Ιερουσαλήμ αιώνια!
ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ...αγάπη μας μεγάλη!
Ζωή μας!
Ερωτα μας!
Ιερουσαλήμ επίγεια αλλά ουράνια, διαχρονική και πανέμορφη!

ΔΟΞΑ ΣΟΙ ΚΥΡΙΕ


Η ΕΥΛΑΛΗ ΣΙΩΠΗ ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΜΩΥΣΗΣ ΟΙ ΝΕΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ


ΤΟ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ ΤΟΥ ΒΟΡΡΑ

Η ΥΨΩΣΗ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ. ΓΕΡΩΝ ΕΦΡΑΙΜ . ΣΚΗΤΗ ΑΓΙΟΥ ΑΝΔΡΕΑ.