Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2018

Η αρχή του αγώνα με την αμαρτία είναι η σιωπή του στόματος. Μην πείτε τίποτα μέχρι η καρδιά να είναι ήσυχη . Αρχιμανδρίτης Ραφαήλ (Κάρελιν)


ΑΤΟΜΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΝΟΤΗΤΑ. ΓΕΡΟΝΤΑΣ ΣΩΦΡΟΝΙΟΣ ΖΑΧΑΡΩΦ.

ΟΙ ΕΣΧΑΤΕΣ ΜΕΡΕΣ. ΓΈΡΩΝ ΣΩΦΡΌΝΙΟΣ ΣΑΧΑΡΩΦ.

Ένας στρατευμένος Θεός



Ένας στρατιώτης κάποτε ρώτησε έναν από τους πρεσβύτερους αν ο Θεός δίνει συγχώρεση στους αμαρτωλούς. Και ο γέρος απάντησε:
"Πες μου, αγαπητέ αν ο μανδύας σου είναι σκισμένος, τον πετάς;" 

Ο στρατιώτης απάντησε:
"Όχι" Το έχω και συνεχίζω να το φοράω .
Ο γέρων κατέληξε:
«Αν σας ενδιαφέρει ο μανδύας σου, δεν  ο Θεός δεν θα είναι έλεος για τη δική του εικόνα;»

Πέμπτη, 19 Απριλίου 2018

Το πρωί της 12 ης Απριλίου 2015, την Κυριακή του Πάσχα, η ελληνική εκκλησία των ορθοδόξων του Αγίου Γεωργίου ξαφνικά έπιασε φωτιά.




Χριστέ μου!
Το πρωί της 12 ης Απριλίου 2015, την Κυριακή του Πάσχα, η ελληνική εκκλησία των ορθοδόξων  του Αγίου  Γεωργίου ξαφνικά έπιασε φωτιά. Ως εκ θαύματος, μόνο η εικόνα  του Σωτήρα επέζησε. Η θερμοκρασία μέσα στον φλεγόμενο ναό ήταν τόσο υψηλή που το γυαλί, το οποίο ήταν από το εικονίδιο του Παντοδύναμου Χριστού, γραμμένο το 1928, ήταν κουλουριασμένη σαν  πάπυρος και έλιωσε, ωστόσο, η ίδια η εικόνα παρέμεινε άθικτη.


Ο τοίχος ανάμεσα στον Θεό και τους ανθρώπους είναι η θέλησή τους. Αρχιμανδρίτης Kυρίλ (Pavlov)





Ο τοίχος ανάμεσα στον Θεό και τους ανθρώπους είναι η θέλησή τους.


Αρχιμανδρίτης Kυρίλ (Pavlov)

Χριστέ μου, θησαυρέ μου! Ποτέ μην χάνεις τη χαρά της χαράς! Πάντα να χαίρεσαι γιατί είσαι με τον Θεό! (σταρετς Νικολάι Guryanov, τον οποίο άκουσε ο ουρανός)




Χριστέ μου, θησαυρέ μου! Ποτέ μην χάνεις τη χαρά της χαράς! Πάντα να χαίρεσαι γιατί είσαι με τον Θεό! (σταρετς  Νικολάι Guryanov, τον οποίο άκουσε ο ουρανός)

The Church Calendar. Abbot Tryphon.



The Church Calendar



The Church Calendar and spiritual maturation
One of the most spiritually profitable discoveries for me, personally, was when I started, as a new Orthodox Christian, the observance of the liturgical calendar. Each day of the year I was carried along with the cycle of commemorations that brought to life various events in the life of Christ. The calendar provided me with daily scripture readings that quenched my thirst. The historical memory of the Church, lived out in the various periods of fasts and feasts, allowed me to experience a Christianity that was vibrant and meaningful.



An important element in the calendar, I discovered, was the daily commemorations of Christian saints and martyrs. These saints came alive with each day's offering, allowing me a chance to emulate in my own life the lives of those who'd already won the battle, acquiring holiness in the Lord. It was the daily commemoration of the saints that allowed me to remember the mystical connection between the Church Militant here on earth and the Church Triumphant in heaven.
Just as a general of the army studies the military maneuvers of past generals in preparation for leading his men into battle, so can I study the saints who've triumphed in spiritual warfare. If I want to struggle more faithfully in my own spiritual quest to deepen my love for God, I need look no further than the lives of the saints to find inspiration.


With love in the Risen Lord Jesus Christ,
Abbot Tryphon



Photo: The Monastery's library and common room.

Acquiring Humility.Abbot Tryphon





Acquiring Humility



The truly humble man does not consider himself humble
Saint Macarius of Egypt, called The Great by the Church, because of his perfection of the virtues, and his profound humility, and who said of himself that his struggle to acquire humility was not complete, is but one example of the true meaning of humility. Even though this great saint lived in an age of great saints, and even knew the greatest of monastics, Saint Anthony the Great, said that none had achieved a state were they were completely free of at least a grain of pride.


It is easy to see ourselves as being better than other men, marking our piety, charity, and commitment to the divine services, as signs of our humility. Yet as long as pride is lurking beneath the surface, we are falling short of the Glory of God.


The delusional, soul-killing nature of false humility, pretending to be of Christ, is a delusion that plays into the hands of the Evil One, and leads down the road to perdition.


With love in the Risen Lord Jesus Christ,

Abbot Tryphon

The Divine Mysteries.






The Divine Mysteries



Where communion with God is restored



At the Mystical Supper in the Upper Room Jesus gave a dramatically new meaning to the food and drink of the sacred meal. He identified Himself with the bread and wine: "Take, eat; this is my Body. Drink of it all of you; for this is my Blood of the New Covenant" (Matthew 26:26-28). Food had always sustained the earthly existence of everyone, but in the Eucharist the Lord gave us a distinctively unique human food - bread and wine - that by the power of the Holy Spirit, has become our gift of life.
Consecrated and sanctified, the bread and wine become the Body and Blood of Christ. This change is not physical but mystical and sacramental. While the qualities of the bread and wine remain, we partake of the true Body and Blood of Christ. In the eucharistic meal God enters into such a communion of life that He feeds humanity with His own being, while still remaining distinct. In the words of St. Maximos the Confessor, Christ, "transmits to us divine life, making Himself eatable." 




The Author of life shatters the limitations of our createdness. Christ acts so that "we might become sharers of divine nature" (2 Peter 1:4).
From the moment Christ instituted this Mystery, the Eucharist became the center of the Church's life, and her most profound prayer. The Eucharist is both the source and the summit of our life in Christ. It is in the Eucharist that the Church is changed from a mere human community into the Body of Christ, the Temple of the Holy Spirit, and the People of God. The Eucharist is the pre-eminent sacrament, as it completes all the others and recapitulates the entire economy of salvation. Through the Eucharist our new life in Christ is renewed and increased. The Eucharist imparts life and the life it gives is the life of God.



The Church is that place where heaven and earth are united, and where we can live as we were meant to be, as before the Fall. The Church's Divine Liturgy is that place where the disunity that came with the Fall is put aside, and communion with God is restored. Our participation in the Divine Liturgy is the moment when we are restored to the Garden of Eden, and God and man walk together. The Divine Liturgy unites us to the Heavenly Banquet which is taking place before the Throne of God.
The Divine Liturgy transcends time, and space, uniting believers in the worship of the Kingdom of God along with all the heavenly hosts, the saints, and the celestial angels. To this end, everything in the Liturgy is seen as symbolic, yet also not just merely symbolic, but making the unseen reality manifest in our midst.


We do not attend the Divine Liturgy, but participate in the Divine Liturgy, for in communing with God, we receive the Bread of Life. The Liturgy lifts us up above the disordered and dysfunctional world, and we are placed on the path to restoration and wholeness, healed by the self-emptying love of Christ, and communion with God is restored.
With love in the Risen Lord Jesus Christ,

Abbot Tryphon

''Οδοιπορικό'' Ερημίτες ησυχαστήρια του Αγίου Όρους.


Χρύσανθος Μαχαιριώτης: Ο άνθρωπος που έδωσε τα ράσα του στον Αυξεντίου


ΕΣΥ ΕΧΕΙΣ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ; ΠΑΤΗΡ ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΤΑΜΠΑΚΗΣ.




ΕΣΥ έχεις ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ;

Πέρασες πρόσφατα επεισόδιο ή επεισόδια πανικού;
Πίστευσες πως χανόσουν; Πως ερχόταν το  τέλος ;η καρδιά σου σταματούσε και ο θάνατος πλησίαζε;
Μήπως έχεις τώρα τελευταία πολλές ταχυκαρδίες και οι παλμοί αναβαίνουν(*) χτυπώντας κόκκινο;
Βέβαια εδώ και καιρό δεν μπορείς πια να κοιμηθείς ούτε την ημέρα ούτε την νύκτα, παρότι προσπαθείς  με  τόσα πολλά  υποσχόμενα ροφήματα και χαπάκια; Και εσύ γυρνάς σαν το κοκορέτσι στο στρώμα σου .
Μήπως οι λογισμοί σου έγιναν εμμονές σου και η προσκόλησή σου σε θέματα και προβλήματα ανύπαρκτα έχουν θεριέψει και κολλήσει σαν βδέλλες επάνω σου;


Είσαι πάντα κουρασμένος  ή κουρασμένη και το ο,τιδήποτε έστω και το παραμικρό σου φαίνεται Ηράκλειος άθλος και αξεπέραστο βουνό;
Τα ενδιαφέροντά που είχες πριν καιρό  έχουν εξατμιστεί και σ’αρέσει να ξαπλώνεις με τις ώρες στο κρεβάτι ατενίζοντας το απέραντο σκοτάδι μέσα στην ψυχή σου που τελειωμό δεν έχει.
Μήπως ακόμη χειρότερα  άρχισαν να γεννιώνται μέσα σου λογισμοί και ιδεασμοί αυτοκτονίας και ψάχνεις να βρείς  διάφορους εύκολους τρόπους για να δώσεις τέλος στην ζωή σου;
Εεε τότε πολύ απλά έχεις διώξει την ζωή από μέσα σου!

Και αυτό δεν έγινε μονομιάς ,ακαριαία και στιγμιαίως  αλλά τόσα χρόνια μέρα με την μέρα, ώρα με την ώρα εξόριζες την ζωή και την χαρά από μέσα σου.

 Εγκλωβισμένος σε νοσηρές καταστάσεις και ανθρώπους. ίσως χειριστικούς. και άντε ‘κάνε όλο υπομονή στην υπομονή, ανοχή στην ανοχή απέβαλες πανηγυρικά κάθε ικμάδα ζωής από την ζωή σου καθιστώντας την ένα αέναο θάνατο.
Διότι η κατάθλιψη είναι γεγονός όχι προσθετικό αλλά αφαιρετικό.
Δεν είναι ότι έχεις κατάθλιψη, είναι ότι δεν έχεις χαρά μέσα σου.
Και ενώ μας παράγγειλε ο Χριστός ,μόλις αναστήθηκε, την εντολή της Χαράς και της Ειρήνης εμείς οι ευσεβείς Χριστιανοί  είμαστε μέσα στην λύπη και την ταραχή.
Και λοιπόν; Τι να κάνουμε τώρα; Και πως θα έρθει πάλι η χαρά;
-Πολύ  απλά. Όπως έφυγε.


         Μήπως πρέπει να αλλάξεις τον  μοναχικό ,«σοβαρό» και σκυθρωπό τρόπο  όπου ζεις και να πασπαλιστείς  με λίγη χαρά, παρέα ,χιούμορ και ξεγνιασιά;

   Αλλά πέρα από τις ωραίες και ανέξοδες συμβουλές που δίνουμε όλοι, οι δήθεν ειδήμονες, ετούτο που θα σε βοηθήσει σίγουρα και αποτελεσματικά  για να αποκτήσεις την χαρά είναι να βάλεις μέσα σου την πηγή της Χαράς  που είναι μόνο ο Χριστός;
Και πως όμως;

-Με την συχνή Θεία Κοινωνία!

 Η μετάληψη του Θεϊκού Σώματος και Αίματος δεν είναι μονάχα δικαίωμα και προνόμιο των χηρών , ετοιμοθανάτων   και μικρών παιδιών, αλλά κάθε Χριστιανού που ως παιδιού Του Θεού δικαιούται κάθε στιγμή την αγκαλιά Tου.

           Τράβα λοιπόν αμέσως τώρα και  βρές  έναν Πνευματικό που μιλάει στην ψυχή σου, κάμε καθαρή και ειλικρινή εξομολόγηση, ένα Format και delete στους ιούς εφιάλτες των αμαρτιών σου που σε καταδιώκουν  τόσα χρόνια και με την συμβουλή του πρόστρεχε όσο τακτικότερα μπορείς στο Θείον Ποτήριον.

           Η Θεία Κοινωνία όχι μόνο δίνει φωτισμό και υγεία στο σώμα αλλά θεραπεύει ακόμη και έμφυτες και μακροχρόνιες ψυχικές παθήσεις ,  πόσο μάλλον μία επίκτητη κατάθλιψη.
«Επισκέφτηκε κάποτε τον Γέροντα Σεραφείμ Δημόπουλο (**)στη Λάρισα, ένα πνευματικό του τέκνο και είδε έναν  ψυχοπαθή με τον συνοδό του να φεύγουν.Με αυτή την αφορμή τον ρώτησε:

-Γέροντα, τι κάνετε με αυτούς; Πως βοηθάτε τους ψυχοπαθείς;»

Και ο Γέροντας απάντησε:

-Τους λέω να τους κοινωνούν συχνά. Το Σώμα και Αίμα του Κυρίου μεταμορφώνει ριζικά όλον τον άνθρωπο.

Αναζωογονείται η ψυχή και το σώμα.

Γίνεται ένας καινούργιος άνθρωπος με άλλο χαρακτήρα και ψυχισμό. Αλλά και τα κύτταρα αναζωογονούνται. Βλέπω πως πολύ σύντομα βελτιώνονται»


π.Διονύσιος Ταμπάκης

_______________________
(*)Σε όσους είναι μονίμως με ένα πιεσόμετρο στο χέρι παρακολουθώντας τους υψηλούς παλμούς τους, καλό και ωφέλιμο θα ήταν κάθε φορά να διαβάζουν και τους ανάλογους αριθμητικά ψαλμούς.
Έτσι θα γίνουν οι Παλμοί-Ψαλμοί και θα ειρηνεύει ο άνθρωπος.



(**)(«Ασκητές μέσα στον κόσμο» εκδ. Ι.Ησυχ.Αγ.Ι.Προδρόμου Χαλκιδικής)

Ἐμπειρικὴ Θεολογία - Συζήτηση μὲ τὸν Μητροπολίτη Μόρφου Νεόφυτο.«Веронаука у кући специјал Разговор са Митрополитом Неофитом»